چرا اکثر گرمکنهای مورد استفاده در لانههای مرغها از کار میافتند (و چگونه میتوان آنها را تعمیر کرد)
اگر تا به حال از گرمکنهای ضدآب در لانههای مرغها استفاده کردهاید، میدانید که شرایط محیطی بسیار سختی وجود دارد. در این محیط، هوای مرطوب و گاز آمونیا به طور مداوم وجود دارد.
بیشتر مردم فکر میکنند که قطعه گرمایشی است که اول از همه خراب میشود؛ اما در واقع این مشکل نیست. مشکل واقعی، جای اتصال سیمها به لوله کوارتز است؛ یعنی همان نقطه کوچکی که سیمهای الکتریکی با لوله کوارتز در هم میپیوندند.
درست در همین نقطه است که مشکلات شروع میشود.
مشکل گرمکنهای ارزان این است که آنها معمولاً فقط از چسب سیلیکونی یا توری حرارتی برای بستن این اتصالات استفاده میکنند؛ اما این گرمکنها فقط روشن نمیمانند، بلکه دائماً گرم و سرد میشوند.
از آنجایی که سیمهای فلزی و چسبهای ارزان، با سرعتهای متفاوتی گسترش و انقباض مییابند، در نهایت از هم جدا میشوند. در نتیجه، فاصلههای کوچکی ایجاد میشود؛ رطوبت وارد این فاصلهها میشود، عایقها شروع به سوختن میکنند، و در نهایت کل سیستم خراب میشود.
ما روش متفاوتی برای این کار استفاده میکنیم؛ به جای فقط پر کردن فاصلهها، از مواد مناسب برای بستن اتصالات استفاده میکنیم.
چرا این موضوع مهم است؟ چون این مواد واقعاً با لوله کوارتز همراه حرکت میکنند؛ این کار باعث ایجاد پیوند شیمیایی میشود. این روش باعث میشود گاز هالوژن در جای خود باقی بماند و رطوبت از داخل سیستم خارج نشود.
وقتی که اتصالات به درستی انجام نشوند، مس در معرض اکسیداسیون قرار میگیرد؛ این امر باعث ایجاد نقاط گرم میشود که میتوانند روکش خارجی سیمها را ذوب کنند. روش ما از این اتفاق جلوگیری میکند؛ بنابراین اتصالات حتی پس از هزاران ساعت کار، همچنان محکم باقی میمانند.
البته یک نکته مهم وجود دارد؛ چون اتصالات ما بسیار محکمتر هستند، سیمها کمی سفتتر میشوند. نمیتوانید سیمها را در نقاط اتصال، به شدت خم کنید؛ در غیر این صورت ممکن است لوله کوارتز ترک بخورد.
وقتی که سیمها را وصل میکنید، فقط کمی فاصله بین سیمها باقی بگذارید؛ سیمها را خیلی سفت نکنید. اگر در هنگام نصب، به سیمها مراقبت کنید، گرمکنی خواهید داشت که واقعاً میتواند مدت زمان طولانی کار کند.