جلوگیری از ترک خوردن وسایل شیشهای آزمایشگاهی
آیا تا به حال دچار شدهاید که یکی از وسایل شیشهای آزمایشگاهی ناگهان ترک بخورد؟ این موضوع واقعاً آزاردهنده است. معمولاً این اتفاق زمانی رخ میدهد که شیشه به طور یکنواخت سرد نشود؛ در نتیجه تنشهای نهفتهای در دیوارههای شیشه باقی میماند. اگر یک بخش از شیشه بسیار گرمتر از بخش مجاور خود باشد، احتمال ترک خوردن شیشه وجود دارد.
برای رفع این مشکل، از عناصر گرمایشی با دقت بالا و همچنین بازتابندههای ویژهای استفاده میکنیم. هدف ما، کنترل دقت دما در حد ۰.۱ درجه سانتیگراد است. شاید این میزان دقت بیش از حد به نظر برسد، اما همین دقت کم، باعث میشود که وسایل شیشهای آزمایشگاهی ترک نخورند.
چرا بر دقت ۰.۱ درجه سانتیگراد تأکید میکنیم؟
در فرآیند گرم کردن شیشه، لحظاتی وجود دارد که همه چیز باید دقیقاً درست باشد. اگر دما بیش از حد بالا باشد، شیشه شروع به تغییر شکل میکند؛ اگر دما خیلی پایین باشد، تنشهای نهفته در شیشه باقی میمانند. برای شیشههای با دیوارههای نازک مورد استفاده در آزمایشگاهها، تقریباً هیچ فرصتی برای خطا وجود ندارد. حتی تغییرات جزئی در دما میتواند منجر به ایجاد نقاط ضعیف در شیشه شود. به همین دلیل، دما را به طور دقیق کنترل میکنیم.
موضوع فقط مربوط به دما نیست…
لامپهای مادون قرمز شروع خوبی هستند، اما این تنها نیمی از ماجراست. برای اینکه شیشه به طور یکنواخت گرم شود، به بازتابندههایی نیاز داریم که گرما را دوباره به داخل شیشه بفرستند. ما از بازتابندههای طلاکوب یا آلومینیومی با خلوص بالا استفاده میکنیم؛ زیرا آنها در کنترل امواج کوتاه و متوسط عملکرد بهتری دارند.
هدف ما، از بین بردن آن «نقاط سرد» در شیشه است؛ یعنی میخواهیم گرما در تمام سطوح شیشه به طور یکسان توزیع شود.
نکاتی که باید در نظر گرفت:
نمیتوانید این لامپها را صرفاً به یک تایمر ساده متصل کنید و امیدوار به بهترین نتیجه باشید. برای کنترل دقیق دما، به کنترلر PID و ترموکوپلهای پرسرعت نیاز دارید.
اما نکته مهم این است که نباید از توان بیش از حد برای گرم کردن شیشه استفاده کنید؛ زیرا این کار میتواند منجر به شوک حرارتی شود. بهتر است از الگوی گرمایشی تدریجی استفاده کنید؛ این کار کمی صبر میطلبد، اما تنها راه درست انجام کار است.